4.04.2013

Bugün kimin günü? Yemeğimiz ona göre…


Salı günü Luka yemek seçmişti

Dün takvimimiz, yani haftalık konu planımızdan bahsetmiştim. Farklı konular için günleri nasıl belirttiysek yemeklerle de aynısını yaptık. Yani herkesin yemek seçebildiği gün var bizde. Hayatımı öyle bir kolaylaştırdı ki, Luka ve Leon gibi küçük yaşta çocuğu olan herkese tavsiye ederim.

Takvimi oluşturunca benim aklımda aslında başından beri yemekler vardı. Çocukların istedikleri yemekleri isteme günleri olmalıydı diye düşünüyordum. Çünkü onlarında istekleri var, ama yemekle ilgili arzularını dile getirdiklerinde aklımda çoktan başka yemekler var, tüketmem gerekenleri düşünüyor, hatta yemek yapıyor bile olabilirim. Bu nedenle haftanın hangi gününde kimin yemek seçeceğine belirttik.

Herkese bir gün verildi. Benim günüm mesela pazartesi, salı Luka, perşembe Leon ve Cuma eşimin günüdür. Bir de bir pizza gününün olmasını istediler çocuklar. Peki, niye olmasın? Bu aralarda pizza, ileride başka bir yemek yerine geçebilir. Kalan iki günde işte ben istediğimi pişirebiliyorum. Henüz kimse bunun farkına varmadı, benim aslında üç günüm olduğunun…

Luka gününde genelde hep makarna ister, Leon ise kanat. Bir gün de pizza ya da pide yapıyoruz. Haftanın kalan dört gününde Leon ve Luka’dan pek itiraz duymadan bol sebzeli yemekler yapabiliyorum! Bir tanesini güya eşim istiyormuş. Gerçekten hemen hemen hiç itiraz gelmiyor. Biri istemediğini söyleyince “ama bugün … günü” deyip işin içinden çıkıyorum. İtiraz eden de gidiyor kendi gününü ne zaman olduğuna bakıp gün sayıyor.

Takvimimizde her Çarşamba yer alan çok ilginç bir günümüz var; ayı pati günü. Bu isim nasıl bulundu hatırlamıyorum ama o gün için bir isim bulunması gerekiyordu. O gün çocuklar elleriyle yemek yiyebiliyorlar.  Bunu bir yerde okuduğum sıralarda Luka çatal kullanmaya başlamıştı. Ama tam aksine Leon çatal ve kaşığı bırakıp makarna dahil her şeyi eliyle yemeğe dönmüştü. Dolayısıyla Luka da elleriyle yemek yemek istemişti. 5,5 aylıktan beri çocuklarımızı finger food (yani parmaklarıyla yemek yemeyi) yöntemiyle büyütmüştük ama yine de belli bir yaştan sonra çatal bıçak kullanılıyor.

Okuduğum yazıda, çatal yerine elleriyle yemek yemek isteyen çocuklara haftanın bir günü buna izin verilmesi durumunda çocukların çoğu bir daha hiç elleriyle yemek yemeyeceğini yazıyordu. Bana pek inandırıcı gelmemişti, ama denemek bedava deyip takvime o günü eklemiştim. Hakikaten, o günden beri bir daha elleriyle yemek yemediler. Daima çatal kullanıyorlar. Arada sırada Leon “elimle yemek istiyorum, bizim ayı pati günümüz ne zaman?” diyor ama o günü hep kaçırmış oluyor. Bizim “ayı pati” günümüz gelince elleriyle yemek yemek istediğini çoktan unutmuş oluyor…