8.03.2013

Neden o parmak hep burunda?


Bu sabah, Leon’u anaokuluna götürürken dikiz aynasında burnunu karıştırdığını gördüm. Daha önce yüzlerce kes söylediğim gibi bu sabah da “Lütfen yapma” derken yaptığı yetmiyormuş gibi bir de parmağını ağzına soktu afiyetle yaladı. Biliyor muydun, bunun bilimsel adı bile varmış: mukofagi. Boşa kürek çekiyorum. Evde onlardan iki tane var şimdi.

Ne zaman hatırlamıyorum, ama bir gün Leon buna başlamıştı. Görmezlikten gelelim dedik. Ama bu ne kadar zormuş! Bir gün, iki gün, üç gün… Artık ağzımızı tutamadık. Ama kime söylüyoruz… Duyan yok sanki. Şimdi de Luka başladı. Bazı günler ikisi aynı anda parmaklarıyla burun deliklerinde geziyorlar. Resim çekiyorum, daima birin parmağı burnunda. Off!

Mendil kullan dedik, işe yaramadı. Yapma dedik, işe yaramadı. İzah ettik, işe yaramadı. Burunu karıştırıp mukusu yediğin gün dondurma yok çünkü yemişin bir şey zaten dedik, işe yaramadı. Kafamızı çevirip sustuk, işe yaramadı. Bu yaş gereği bir şey mi acaba? Hani, belki ileride kendiliğinden geçer ya. Ondan mı acaba? Yoksa benim henüz bilmediğim etkili bir yöntem mi var? 

İnterneti bir araştırayım dedim. Çocuklarda normal bir davranışmış. Çok fazla olursa vazgeçirmeye çalışmak lazımmış. Parmağı burundayken takılıp düşen ve kendini yaralanan çocuklar varmış. Bir de bu eksik… Tavsiyeler aynı... Yani yaptıklarımızın aynısı işte. Onlara bir daha mı anlatsam, bunun güzel bir şey olmadığını, yerine mendil kullanmalarını çok daha hoş olacağını? Ya da tavsiye edildiği gibi göz ardı edip bir gün kendiliğinden vazgeçeceğini umut etmek mi doğru olan? Ne güzel… Yardım!!!